Σοβαρό επεισόδιο εκτυλίχθηκε χθες στις 11:30 το βράδυ στο Δημοτικό Συμβούλιο Παλλήνη με αφορμή ένα τυπικό –αλλά απολύτως θεσμικό– ζήτημα όπως η κοπή μιας ελιάς στην οδό Παλλάδος Αθηνάς.
Πρωταγωνιστής, ο αντιδήμαρχος ηλεκτροφωτισμού (!) Δήμου Παλλήνης, Θόδωρος Σμυρλιάδης και στόχος της χυδαίας επίθεσης του, η Ειρήνη Κουνενάκη, επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης «ΕΜΕΙΣ, η Πόλη μας».
Το επεισόδιο, αναμφίβολα, δεν αποτελεί απλώς μια στιγμή έντασης. Συνιστά ωμή κακοποίηση της δημοκρατικής διαδικασίας, κατάφωρη προσβολή του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και χυδαία συμπεριφορά κατά μιας γυναίκας με αναγνωρισμένη προσφορά τόσο στο επιστημονικό πεδίο της όσο και στον αυτοδιοικητικό χώρο. (δείτε το video για να καταλάβετε τι ακριβώς συνέβη!)
- Η απαξίωση της διαδικασίας: Όταν ένας εν ενεργεία Αντιδήμαρχος απαντά σε μια ομόφωνη εισήγηση της Δημοτικής Επιτροπής με τη φράση «Έχει κοπεί… ή θα την κόψω εγώ!», επιδεικνύει κυνική περιφρόνηση προς τις θεσμικές αποφάσεις και τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Αντιμετωπίζει τον δημόσιο χώρο και τις αρμοδιότητες της διοίκησης ως προσωπικό του τσιφλίκι, ακυρώνοντας στην πράξη τον ρόλο των συλλογικών οργάνων.
- Από την ειρωνεία στην απειλή και τον εξευτελισμό: Η αντίδρασή του στην εύλογη προσπάθεια της Ειρήνης Κουνενάκη να επαναφέρει τη συζήτηση στα θεσμικά της όρια ξεπερνά κάθε όριο πολιτικού πολιτισμού. Το να σηκώνεται ένα μέλος της δημοτικής αρχής από τη θέση του και να εκτοξεύει τη φράση «Για να ’ρθω από κει… νούμερο!» προς μια γυναίκα, επικεφαλής δημοτικής παράταξης, συνιστά ευθεία λεκτική βία, εκφοβισμό και αήθη προσωπική επίθεση. Όταν τα επιχειρήματα εξαντλούνται, επιστρατεύεται ο «τσαμπουκάς».
- Η πολιτική ευθύνη και η ένοχη ανοχή: Το περιστατικό γίνεται ακόμη βαρύτερο από το θεσμικό κενό που το συνόδευσε. Με τον Δήμαρχο να έχει ήδη αποχωρήσει από την αίθουσα και το Προεδρείο να περιορίζεται σε εκκλήσεις «ηρεμίας» χωρίς ρητή και απερίφραστη καταδίκη της απειλητικής συμπεριφοράς, δημιουργείται ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Η εξίσωση του θύτη με το θύμα στο όνομα μιας επιφανειακής ευταξίας νομιμοποιεί τη λεκτική επιθετικότητα μέσα στο κορυφαίο όργανο της πόλης.
Η επίθεση κατά της Ειρήνης Κουνενάκη δεν στρέφεται μόνο εναντίον της ίδιας, αλλά εναντίον κάθε αιρετού που ασκεί έλεγχο και εναντίον των ίδιων των δημοτών που εκπροσωπεί. Ο πολιτικός πολιτισμός και ο σεβασμός στη θεσμική τάξη δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία· είναι η ελάχιστη προϋπόθεση για να λειτουργεί ένα Δημοτικό Συμβούλιο με αξιοπρέπεια.
